تبليغاتX
غم دنیا رو نخور

غم دنیا رو نخور

 

 

 

اگه  یکی از ما پرسید :

نشونــــــــــــــــــــــــــی خدا کجــــــــــــــــــــــــاست؟؟؟

 

  تو چی جواب می دی؟

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام بهمن 1385ساعت 11  توسط  شیدای زمان  | 

 

اره 5 ماه دانشگاه رفتن  درس خوندن، نخوندن، پس دل انداختن ،فوضولی کردن(این یک رو عمر  بلد نیستم)

 

کلاغ  آخرش به خونش رسید...

 

امتحاناتم تموم شد نتایجم زدن اونم چه نتیجه ای نمراه هام یکی از یکی بدتر

 

حالا بماند یه چند واحد افتادیم (هیس به کسی نگیا) سر امتحان که میخواستم برفتم انگار هر چی خونده بودم

 

 پر کرده رفته بوده  تازه ترم اول خدا به خیر کنه ترم جدید  رو یه چی دلم خیلی سوزند اون بماند----------هی غصه

 

این از دانشگاه

 

ುೕೌುೕೌ ುೕೌುೕೌ ುೕೌುೕ

 

  

حالا از دلم

 

غصه عالم اومده بود توی دلم نمیدونم چرا؟!(این همه دروغ نده بچه ) ادمها بعضی وقتها  انقدر دلشون میگره 

 

 که حالا همه بگن  غم دنیا رونخور فایده ای نداره

 

 

نمی دانم

 

چه شد که این چشمهایم تنها شد

 

چه شد که این همه غم یارم شد

 

چه شد که دلخوشم آب شد

 

چه شد نقش هایم برباد شد

 

چه شد که از این انتظارخسته شد

 

چه شد که پاهایم از این راه خسته شد

 

چه شد ؟؟؟؟؟!!!!!

 

babababababababababa

 

چرا تو ای شکسته دل خدا خدا نمی کنی

 

خدای چاره ساز را چرا صدا نمی کنی

 

به قطره قطره اشک تو خدا نظاره میکند

 

چرا به وقت گریه ها خدا خدا نمی کنی

 

به هرلب دعای تو فرشته بوسه می زند

 

برای  درد بی دوا  چرا دعا   نمی کنی

 

ùùùùùùùùùùùù

زندگي به من آموخت که:

 

براي پيدا کردن مسيرم نبايد به اميد دستگيري ديگران باشم

بايد خودم آنقدر زمين بخورم و بلند شوم تا راه را بيابم!

زندگي به من آموخت که :

این خودم هستم باید بگویم به کدام راه؟!و چه هدفی را دنبال کنم!

نه دیگران برایم دیکته کنند و من آن را انجام دهم

حتی اگر اشتباه بروم، راهی که با انتخاب خود می روم تجربه های قشنگی دارد.

زندگي به من آموخت که:

چیزی را که قبلاً بهم ثابت شده، دوباره آزمایش نکنم

اگر هزار بار از یک راه رفتم و زمین خوردم

منتظر نباشم که آن راه درست شود، باید مسیرزندگیم را تغییر دهم.

 (وهنوز این درس  زندیگم راخیلی خوب یاد نگرفتم برایم خیلی سخت است خیلی)

hghghghghghghghghghg

 

وختم کلام

 

کاش رسم دوستي را ساده تر ... مهربانتر ... آسماني تر کنيم.

 

کاش در نقاشي ديدارمان ، شوق را ارغواني تر کنيم .

 

ما همه روزي از اينجا مي رويم

 

کاش اين پروازÿÿÿ را باور کنيم

 

کاش اين پروازÿÿÿ را باور کنيم

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385ساعت 10  توسط  شیدای زمان  | 

این روزها  خیلی خوب
+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم بهمن 1385ساعت 17  توسط  شیدای زمان