جهانی باش و جهانی فکر کن !
رازِ جهانی شدن، گذشتن از روزمرِّگیهاست .
گذشتن از بیهوده ها و چیزهای بی ارزش است و اندیشیدن به افقهای تازه .
رازِ جهانی شدن دراین است که تو دنیایت را بزرگتر کنی ...
وسعتِ دید چشمهایت را وسیع تر کنی ...
از هویتِ ناچیز وقالب تنگ وجودِ اکنونت، به هویتی برسی با ظرفیتِ پذیرشِ بالا!
ظرفیتِ تو بیش از این چیزی است که تا کنون بوده ...
فراتر از چشم و هم چشمی و حسادت و کینه توزی !
ظرفیتت را بالا ببر !
از مرزِ تنگ نظری ها عبور کن !
سعی کن خودت را از شرِّ محدودیتهایی که باعث خشم و ناراحتی در تو می شود، خلاص كني .
جهانی شدن یعنی که تو، انسانی هستی فراتر از شغل و مقامت .
فراتر از آدرسِ خانه و میزان ِ دارایی هایت .
دنیا به خانه ی تو و همسایه ی دیوار به دیوارت خلاصه نمیشود .
دنیا بزرگتر و فراتر از این است که تا کنون می اندیشیدی .
جهانی شدن را آغاز کن تا از پوچ نگری ها رها شوی !
جهانی شدن یعنی که تو تنها نیستی .
یعنی که تو به جهانِ هستی ، متصلی !
یعنی سلولهای بدن تو با همه ی جهان در ارتباط است !
به ستاره ها نگاه کن و جهانی شدن را تجربه کن !
بزرگ بیندیش !
بگذار تا افکارت رشد کند .
اجازه نده انسانهای حقیر و ناچیز تو را به سوی خشم بکشانند ، نا چیزها را رها کن و بزرگ شو .
جهانی شو !
آنگاه دیگر از غیبت و بد گویی لذت نمی بری !
هرگز حسادت نمی کنی ، هیچگاه کینه ای به دل نمیگری !
هیچگاه در زندگی خصوصی مردم تجسس نمی کنی !
جهانی شو ! تا برای یک لقمه نان ِ بیشتر، سر کسی کلاه نگذاری !
جهانی شو ! تا بدون هیچ چشم داشتی به همه ی موجودات زنده کمک کنی !
جهانی شو ! تا از یک بُعدی بودن خارج شوی !
پ ن :فکر کن تا احساس بهتر داشته باشی
