غم دنیا رو نخور

سلام

 نمی دونم چی بنویسم  ؟!

روزهای  رنگارنگ پاییزم داره تموم میشه

فصل سوم ۸۸

پ ن :

همه ی اپ های دنیا که نباید طولانی باشن..

می تونن فقط چند تا نقطه باشن...

مثه پست قبل....

...........................:(((

+ هوم؟!!!!!!!!

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

چه خوب بود همسایه  دیوار به دیوار بودن تو

                                                         ۵ شنبه . جمعه

 الان اول صبح من است  ساعت9:35 هیچ میلی به خوردن  صبحونه  ندارم . حالم خو به . ملالی نیست جز دوری خودم .الان دوباره وبگردی خیلی وقت  قید چت زدم  .

 تمام  add listپاک  کردم.

 تمام  آرشیو  چت  پاک کردم از سال82-88

 7 id هیچ کدومش  به پای  ادی ای ول  نمیاد

دیروز  برگشتم  تمام وبلاگم  رو دوباره از اول خوندم   به صورتdvd. کمی  لبخند .کمی سکوت . می خواستم  بعضی  هاشو پاک کنم  اما گفتم  نه بذار  یاد گاری  بمونه.

5 تا وبلاگ83 -88 هیچ کدومش به  پای غم دنیا رو نخور نمی رسه

 هیچ دوره  کار  توی اداره ##### و به مدت چند ماهی اونجا کار  کردن،  لذت بخش بود. مهندسی بوداکارمون  از ساعت 9 -1۳( 2-9-85)

هیچ   زمانی توی دانشگاه  مثل روز اول نبود  یک مهر 85 ساعت.15:30

هیچ لحظه ی خنده دار تر از این نبود  از بین 101 نفرفقط4 نفر قبول شدن درس &&&&اونم با اسم فامیل 

(همه رفتن اعتراض به استاد الا من  چون می دونستم نمره ها میره  روی نمودار و قبول میشم.قیافه ها دیدنی بود. )

هیچ صبح به دل انگیری، رفتن به حرم  نبود(اسفند  86.دمشق)

هیچ  ساعتهای بدترین  روز آخر دانشگاه نبود  همه خوشحال اما من نه .(برای تلاش کم)

هیچ لحظه سخت تر از امتحان جامع نبود .

هیچ لحظه ای به این اندازه  از بیکاری خوشم نیموده بود (برای مرور خاطرات)

 Off line

ماه به من گفت اگر دوستت به تو پیامی نمی دهد چرا ترکش نمی کنی ؟ به ماه نگاهی کردم و گفتم آیا آسمان تو را ترک می کند زمانی که نمی درخشی ؟

 ساعت:10:10

ناگفته : آخر هفته  مبارکی داشته باشین

متن های گذشته های وبلاگم(اون قدیم ندیما)

حرف های خودمونی

  یک :

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه... مي  باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... ‌آفتابي شه. ..!!! کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود... كاش مي شد  وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده!

دو:

هميشه سعي كن مثل پالاز موكت باشي شخصيت ات كوبيده نشه و همواره رنگ خودت رو حفظ كني!

  ویرایش شده  در ۲۲ آذر

 این فقط  برای خنده  بود

سه:

&&&&&&&&&&&&&&&&&&

وقتی دلت گرفت

وقتی که دلتنگ شدی

وقتی که دیدی هیچ کس نیست که باورت کنه

وقتی فهمیدی کسی نیست به حرفات و درد دلات گوش بده

برو کنار پنجره پنجره رو باز کن

یه نگاه به اسمون بنداز

فرقی نداره صبح باشه یا شب

افتابی باشه یا ابری فقط بهش نگاه کن..

نا خوداگاه احساس ارامش وجودت را تسخیر می کنه..

حس می کنی تا اوج ابرا میری

کنار مهربونی که هر چقدر هم پیشش بمونی راضی نمی شی ازش دل بکنی..

اون موقع می فهمی که اونقدر تنها نیستی

چون یکی هست که همیشه با توست..

اگر اشکات جاری شد بی خیال، بذار ببارن..

اونموقع هست که به ارامش واقعی رسیدی..

و برای مقابله با مشکلات محکم تر شده ای

و حالا با توکل بیشتر به خدای بزرگ و دوست داشتنی می تونی

بقیه راهتو ادامه بدهی

سعی کن نه تنها وقتی دلتنگی بلکه همیشه

حتی اگه یه ذره هم شده به سراغش بری و باهاش درد دل کنی

و یادت باشه هیچوقت پیوند چشاتو با اسمون قطع نکنی

"الا بذکرالله تطمئین القلوب"

&&&&&&&&&&&&&&

 یادمان باشد اگر سکوت کنیم

                                          زندگی جای ما حرف میزند

سلام  

 طولاني بود غيبتم رو ميگم

 اما اومدم و تونستم بازم بنويسم

بلاگت رو آپ نمی کنی ؟ کی می خوای بلاگت رو آپ کنی ؟ خیلی وقته بلاگت رو آپ نکردیا! پس چی شد این بلاگ؟! جمله ای که هر دفه می شنیدم یه جور……!

فکر می کردم چرا ؟ چرا نمی تونم و چرا دستم نمیره به نوشتن !

  *~~*~~*~~     آمدم اما سکوت  دست حوصله ام را ربوده بود       *~~*~~*~~

__ توی این سه ماه اتفاق های افتاد، می تونست هم نیوفته اما افتاد

اگرچه چشمهايم دروغگو نيست
اما از اين حنجره خسته
هزاران بار فرياد زدم
اَنگ عاشقي به من نمي چسبد

   ---- باورکنید  سخت میگذره وقتی دور چند تا چیز رو که اصلا به تو ربطی نداره خط می کشی!

 اما چه میشه کرد که نمیشه گذشت بی تفاوت !

مثل یه تیکه سنگ

که سیلی خور پای رهگذر است ٫

میشه خیلی چیزا رو دید

و تکون نخورد ...

این وحشتناک ترین نوع بودنه !

*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~

""اگه می دونستی حرفایی که می زنی یه جایی ثبت میشه و بین عده ی زیادی آدم دوباره تکرار میشه، خیلیاشون دیگه به زبون نمی آوردی!""

شاید با خوندنش به مدت چند ساعتی روی حرف زدنم دقیق شدم، ولی بعدش دیگه کاری به کار کلمه هایی که به زبون می آوردم نداشتم،

 خوب عادت چند ساله رو ترک کردن سخته!

نوشتن!

جایی خوندم: نویسنده ها سه گروهن، گروه اول کسایین که بی اندیشه می نویسن و یادبود و کپی از کتاب بقیه محتوای نوشتشونه!

گروه دوم اونایی که در حین نوشتن می اندیشن، عده ی این دو گروه خیلی زیاده،

برخلاف گروه سوم که قبل از نوشتن کلی فکر می کنن و چقدر کمن این گروه!

...

نمی دونم با نوشته های بی مقدارم و حرفای بی ارزشی که زدم تا چه اندازه عمرتون و هدر دادم،

 اما از حالا به بعد حداقل کاری که می کنم

 اینه که کمی بیشتر راجع به چیزی که قراره بنویسم یا بگم فکر می کنم!

برچسب: آدما همیشه در حسرت نداشته هان، هیچ وقت نمی تونن خوبیای داشته هاشون و به چشم ببینن!

 هیچ وقت ارزش چیزی که در دسترسشونه و نعمتی که خدا بهشون داده رو نمی دونن!

 همیشه عادت دارن حتی اگه توی بهترین موقعیتم که هستن چیزی واسه غبطه خوردن پیدا کنن

 اگه یه لحظه به زندگیمون دقت کنیم، می بینیم چه قدر چیزا توی زندگیمون قبلا واسمون آرزو بوده و حالا که داریمشون

 کوچکترین اهمیتی برامون ندارن!

کاش یاد می گرفتیم فقط چند لحظه به داشته هامونم توجه کنیم

 (کپی برابر اصل)

*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~

+++ شايد بار اول سخت،خوب ،ترسناك و... باشد ولي بعد عادي مي شود.

يك قاتل به كشتن عادت مي كند.

يك دزد به دزديدن عادت مي كند.

يك كارمند به كارش عادت مي كند.

يك روزنامه نگار به نوشتن عادت مي كند.

يك داغ دار به نبودن عزيزش عادت مي كند.

هر چيز مرتبط با زندگي بعد از چند بار تكرار يا بعد از گذشت زمان عادي مي شود.

عادت كردن زياد هم بد نيست.آدمي را آرام مي كند.

ولي زندگي با عادت "زنده بودن "است نه "زندگي".

سهراب سپهري در منظومه ي مسافر ش مي گويد:

غبار عادت، پيوسته در مسير تماشاست.

هميشه با نفس تازه راه بايد رفت

و فوت بايد كرد

كه پاك پاك شود صورت طلايي مرگ.

*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~

نا گفته ها

نا گفته1: " دوستی برتر"    ... و    " دشمنی بد تر" از خود ندارم !

 نا گفته2:  نگاهمان "در بست"    ...      در خدمت "درهای بسته" است ! 

ناگفته 3:rozhay sakht  gamhay ayandeh ra ostvartar mikonad

سلام

 این سه ماه چند روزه

18 آذر

چقدر خوشحال بودم وقتی اسم توی سایت دیدم برای چاپ مقاله ام در کتاب

ساعت10:45

_______________________________________

19آذر

روز به یاد موندنی بود از ساعت 8 تاساعت 19لحظه لحظه هاش به یاد موندنی بود توی اولین همایش علمی تخصصی کامپیوتر

_______________________________________

مثل  زنبور هی دور سرم می چرخی و هی داری  توی سرم  وز وز می کنی..

(که چرا نوبت من نشد برای ارئه شفاهی)

تو هیچ وقت نفهمیدی که بدترین جای دنیا سرمنه که داری سر به سرش میزاری !!

مربوط به روزهای بعدازهمایش ( روزهای آشفتگی ام بود )

_______________________________________

امروز بعد مدتها نشستم و-بلا-گ خونی کردم ..

یه عالمه از این وبلاگهایی که اتفاقهای روزانه رو توشون می نویسن خوندم

یه عالمه شادی .. یه عالمه درد .. یه عالمه روزمره گی ..

یه عالمه روز مرگی ( با حرف "ر" ساکن ) ..

یه عالمه زندگی رو خوندم ..

تقریبا همشون شبیه هم بودن .. اما متفاوت ..

_______________________________________

از 23تا29

چقدر هوای دلم این روزها یخ کرده ..

مزه تنهایی از نوع دیگه ...

_______________________________________

23 آذر

حالا چه فرقی میکنه که من اینجا دارم چه طوری نفس می کشم ..

حالا چه فرقی می کنه

که من اینجا دارم نفس نفس .. دَم به دَم .. دُم به تله ی این شب و روزهای الکی می دم ..

من این روزها خیلی فرق کردم ..  حالا چه فرقی می کنه  که چه فرقی ؟؟

چه فرقی می کند؟؟کاش می دونستی

ساعت 18

_______________________________________

دی ماه

امتحان میان ترم و امتحانات پایان ترم

 _______________________________________

5تا 13بهمن

تنهایی این روزهام سخت بودتمام این روزها مهمونی بودم از چیزی که بدم میاد

______________________________

14 بهمن

.. !! ..

..

..

..

.. گاهی سنگها هم از صبوری باز میشن .. میشکنن ..

چه عذابه .. چه تلخه ..

چه سخته .. باور کردن یا نکردن هر حقیقتی توی این دنیااا ..

احساس می کنم شبیه ۲ تا علامت تعجب شاخدار شدم ..

شاید هم شبیه دو تا نقطه ی بی قافیه ..

حتی آینه ها هم دو رو دارن .. امروز روی دیگرم را دیدم از رو به رو ..

مانده ام پشت سر تغییرها .. تمامی هم ندارند انگار ..

_______________________________________

15 بهمن

امروز خیال می کنم .. خیال میشوم .. دلم آسمان میخواهد ..  با همه ی ابرهای  کبود توی دلش .. درست همین امروز .. درست همین حالا که می خواهم  ابر شوم .. باران می بارم  ..

ساعت 14

_______________________________________

ته مونده :

یک : دنیا همیشه اینجور نمی مونه ..

دو : : تو هم اینطور نمی مونی ..

سه: آخ کوچولو یه لیوان آرامش لطفاً ..

         نماز روزهاتون قبول

                             (  مثل همیشه

                                               حرف برای گفتن زیاد)

اما خوب دیگه

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

تابستون با همه گرما  ـ شرجی ـ میگو  ـر طب ـ خرما با همه شلوغ پلوغ بودن روزهاش گذشت

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

و پاییزاومد

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نمیدونم چرا  id هک میشن

                        باید خندید

                                        بخشید

                                                     و فراموش کرد

امروز یه روز دیگه است

                        با  یه نگاه  نو

                                      با یه نگاه پر از آروز

                                                       الهی هر شادی بی توست اندوه است

امروز ،      

        فردا ،          

                در حال گذر است

                                   امیدورام

                                              امروز همان روزی باشد که آرزویش داشتی

 حرفهای خاکستری و روشن

مسئله اين است بنويسم يا ننويسم

 تنها باشیم

مسئله اين است بنويسم يا ننويسم

وحرفهای که ...

می خواهیم سه نقطه باشند

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

و من اينجوری ادامه ميدم ... 

ماندن يا رفتن مساله اين است

بنویسم یا ننویسم

گريستن يا نگريستن اين نيز علامت سوالی

که بايد بود و تنها مقاومت کرد

 يافتن جواب يا گذشتن از اين معما خود نيز مسئله ای

که دنبال جواب بايد بود

يا بی تفاوت حتی خنديد و رفت

و باز می دانم در پايان همه اينها

سکوتی بيش نيست

ســــــلام به گــرمی آفتاب ظـــهر

چه قدر دلم برای اینجا تنگ شد ه بود. سال86 با همه شادی ،غم ،عروسی، مرگ،

گریه هاش ،خنده هاش ،خوبی هاش، بدی هاش ،نمرات خوب، بد

با دلگرمهاش ، نا امیدهاش

با سخت بودن روزها با راحت  گذشتن بعضی از روزها

و سفرهای خوب و رویایی

سفری که جز خواب رویا نبود اما حقیقت داشت

خیلی دلم تنگ شده

کجا رفتم؟! سوریه، دمشق

دلم تنگ شده برای غربت شبها اونجا که درحرم بسته بود

دلم تنگ شده

برای صفای صبح اونجا که دختر بچه ها با لباس فرمشون از توی حیاط حرم

رد میشدن می رفتن مدرسه، برای اون ساعتهای که حرم خلوت بود

سال جدید با همه شلوغ پلوغ بودنش وامتحانات وحشتناک شروع شد

خدا به خیر کنه

تمام دلتنگی هایم را قاب گرفتم

میخواهم آن نعمت را شکر کنم که به آن خیلی احتیاج دارم

خیلی گشتم

دیدم نمی توانم تقدمی برای نعمت های بگذارم

پس به خاطر همه نعمت هایت وبه خاطر لطف و رحمتت

خدا یا شکرت

                                                                                            "شیدای زمان "

ÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿÿ

تو هرگز نمی توانی فراموشش کنی مخصوصا اگر در این مورد سعی کنی!

ZZZZZZZZZZZZZZZZZ

چندی ست چراغ  شوق کم سو شده  است

جانم  چون عقل عافیت  عافیت جوشده است

بس کن تا کی  در پی نیرنگ  و فریب

ای دل دستت برای من رو شده   است

ïïïïïïïïïïïïïïï

خدایا توی انتخاب ها

تو را رها  کردیم و رفتیم سراغ  دیگران تو مارا ببخش

                                               "شیدای زمان "

************

الهی

از طراوت سر شارم وقتی نام تو را صدا می زنم

نیمه اول

 بازی زیاد هیجان نداشت فقط دفاع

 اما قرمز بهتر بازی می کرد(با توجه به حرف کارشناس درنیمه اول)

نیمه دوم:

دقیقه  ۵۸، پشت خط هیجده گل برای آبی (عجب گلی)

هیجان توی این دقیقها به اوج رسیده بود

نمیه دوم داغ داغ

یه نمه از توی قالب دفاعی بیرون اومدن

دقیقه 83،سانت ، ضربه سر، توی دروازه گل برای قرمز

1-1مساوی

 حالا قرمز با روحیه بهتری به بازی ادمه میده

جریان بازی مارو میخواد به کجا ببرد در4 دقیقه آخر

ثانیه های پایانی

پرتاب آخر :

آخرین لحظه بود که رودباریان توپ گرفت ،ویه اشتباه نزدیک بود به گل تبدیل بشه

سوت پایان 1-1 مساوی

ುೕೌೋ ುೕೌೋುೕೌೋ

 چرا بعد از این همه سال بحث آبی قرمز داغ؟

یکیش رنگ آرامش یکی دیگه اش رنگ هیجان

میگن بازی سرد بوده توی این هوای پاییزی که هنوز سرد نشده

ುೕೌೋ ುೕೌೋುೕೌೋ

پی نوشت1:

نیمه اول: که خواب بودم اما به کارشناسیش نیمه اول رسیدم

پی نوشت 2:

نیمه دوم:یه چند دقیقه نگاه کردم و گل های که زدن ،صدای تلوزیون بلند بود

دیگه نمی شد به روی یه  نوشته دیگه فکر کرد

این نوشته میخواستم دیروز بذارم که صبح و بعدازظهر کلاس داشتم نتونستم توی وبلاگم بذارمش

پی نوشت3:

با تشکر از دوستان

 این گلها دارن به عظمت کوه

نگاه میکنه

یا کوه به لطافت گلها

معجزه است شکفتن یک گل

معجزه است حرکت ابرها

معجزه است حرکت زمین و تغییر روز شب

معجزه است چشم هایم می  بیند

معجزه است با پاهایم می توانم حرکت کنم

معجزه است  با گوشهایم می توانم بشنوم

معجزه است با زبانم سخن بگویم

معجزه است

معجزه است دریای با آن عظمت

معجزه است آسمانی با آن وسعت

 به خدا معجزه است حرکت موجها بر روی آب

الهی هر شادی بی توست اندوه است

 الهی امین یارب العالمین

سلام

حالم خوبه

اما

نمی دونم توی این گرما چرا این همه سردم

سلام

نیمه شعبان  مبارک باد با یه سبد گل ویه سبد آرزوهای خوب

خدایا

 به من توفیق تلاش در شکست

 صبر در نو میدی

تنهایی در انبوه جمعیت

 این را قلبی به من گفت که روز و شب می تپد و با تپش او هزاران ستاره بیدار می شوند.

راست می گوید...

کلمه ها صدایی ندارند خاموشند

 و اگر کسی دهان به ترنم آنها باز نکند فراموش می شوند.

 من خیلی از کلمه ها را از یاد برده ام

 و بعضی از کلماتی را که در کودکی بر زبان می آوردم کنار گذاشته ام

 اما تپش قلبها را نمی توان از یاد برد.

این صدای دگرگون کننده از تمام موسیقی ها شنیدنی تر و زیباتر است.

کلمه ها ناتوانند

 وگرنه برای گفتگوهای جاودانه به نگاه حاجتی نبود.

 نمی توان حتی از عمق یک نگاه به قلمرو یک قلب پی برد.

کلمه ها نمی توانند حرفی را که فراتر از این دنیای خاکی است بیان کنند.

کدام کلمه می تواند تو را معنا کند؟؟

همیشه فرصت برای نوشتن هست اما برای دیدن و شنیدن فرصت کم است.

عمر می گذرد و ناگهان در می یابیم چه رنگین کمان هایی را که ندیده ایم

و چه صداهایی را که نشنیده ایم

و چه حرف هایی را که هیچ وقت بر زبان نیاورده ایم.

من نمی خواهم هیچ حرفی را ناگفته بگذارم. مگر برای از تو سرودن چقدر وقت دارم؟؟؟

هیس

می ترسم

کلمه ها ناتوانند

وگرنه ...

           هیچ بی خیال

کلمه ها ناتوانند

وگرنه سکوت

              وجود نداشت

ೊೈೇೆೋೊೈೇೆ

دل در اين غربت مي تپد بي هوار كو شبي كه آويزم خود را به دار مي كشانم بال پروازم بر زمين

 در حسرت ابر ها گريم بي اختيار بازي كردم تمام عمر با زندگي كه شايد اين بازي باشد

يك قمار ليك افسوس نه بازي بود و نه برد هستيم رفت و شدم ياري بي نگار بر مي گردم

به آغازين منزل زندگي يادم آمد كه جا مانده ام از صبح بهار خنده اي از دل مي زنم

 كه بي غرور بازيچه آتش گشتم و شدم خاكسار عاقبت رفتم و كسي هيچ نگفت

ماند از من تكه سنگي و يك عكس تار

"نوشته تیکه سنگ"

ೊೈೇೆೋೊೈೇೆ ೊೈೇೆೋೊೈೇೆ

یه دوماهی که نبودم  آخ که چقدر دلم برای این خونه مجازی کوچکم تنگ شده بود

این ترم گذشت ، هی بد نبود ، با خوش و نا خوشی ها تموم شد.

ೊೈೇೆೋೊೈೇೆ

 برای مدتی سکوت

 بی خبر از برگهای پاییزی زندگی

****

هوای دل" بارانی"

***

دوران زندگانی گاهی  بنفش

گاهی زرد

گاهی سفید

"لحظات خوب زندگی"

"پرواز"

"دوران بی خبری از دنیای خاکسری"

ودر آخر

"الهی هر شادی بی توست اندوه است "

+  بعضی ها دوستت دارن همه چیز جمع کنن یکی ثرورت، یکی علم ، یکی غرورش

یکی زشتی ، یکی خوبی

 -بعضی دوستت دارن همه چیز کم کنن  بدی ها، نا برابری ها ، تضادها

*  بعضی دوستت دارن همه چیز ضرب کنن کمکم کردن به دیگرون،  عدالت  یا حتی اونها

روهم به توان برسونه

بعضی دوستت دارن همه چیز تقسیم کنن  شادی هاشون ، یا یه تبسم کوچک

بعضی دوستت دارن یه چیزبه روبه حد برسون ، اگه گفتی چی؟

معلوم دیگه شناخت اونی که از همه کس به ما نزدیک

 خدا

" سال نو مبارک "

"شیدایی زمان"

اگه  یکی از ما پرسید :

نشونــــــــــــــــــــــــــی خدا کجــــــــــــــــــــــــاست؟؟؟

  تو چی جواب می دی؟

اره 5 ماه دانشگاه رفتن  درس خوندن، نخوندن، پس دل انداختن ،فوضولی کردن(این یک رو عمر  بلد نیستم)

کلاغ  آخرش به خونش رسید...

امتحاناتم تموم شد نتایجم زدن اونم چه نتیجه ای نمراه هام یکی از یکی بدتر

حالا بماند یه چند واحد افتادیم (هیس به کسی نگیا) سر امتحان که میخواستم برفتم انگار هر چی خونده بودم

 پر کرده رفته بوده  تازه ترم اول خدا به خیر کنه ترم جدید  رو یه چی دلم خیلی سوزند اون بماند----------هی غصه

این از دانشگاه

ುೕೌುೕೌ ುೕೌುೕೌ ುೕೌುೕ

حالا از دلم

غصه عالم اومده بود توی دلم نمیدونم چرا؟!(این همه دروغ نده بچه ) ادمها بعضی وقتها  انقدر دلشون میگره 

 که حالا همه بگن  غم دنیا رونخور فایده ای نداره

نمی دانم

چه شد که این چشمهایم تنها شد

چه شد که این همه غم یارم شد

چه شد که دلخوشم آب شد

چه شد نقش هایم برباد شد

چه شد که از این انتظارخسته شد

چه شد که پاهایم از این راه خسته شد

چه شد ؟؟؟؟؟!!!!!

babababababababababa

چرا تو ای شکسته دل خدا خدا نمی کنی

خدای چاره ساز را چرا صدا نمی کنی

به قطره قطره اشک تو خدا نظاره میکند

چرا به وقت گریه ها خدا خدا نمی کنی

به هرلب دعای تو فرشته بوسه می زند

برای  درد بی دوا  چرا دعا   نمی کنی

ùùùùùùùùùùùù

زندگي به من آموخت که:

براي پيدا کردن مسيرم نبايد به اميد دستگيري ديگران باشم

بايد خودم آنقدر زمين بخورم و بلند شوم تا راه را بيابم!

زندگي به من آموخت که :

این خودم هستم باید بگویم به کدام راه؟!و چه هدفی را دنبال کنم!

نه دیگران برایم دیکته کنند و من آن را انجام دهم

حتی اگر اشتباه بروم، راهی که با انتخاب خود می روم تجربه های قشنگی دارد.

زندگي به من آموخت که:

چیزی را که قبلاً بهم ثابت شده، دوباره آزمایش نکنم

اگر هزار بار از یک راه رفتم و زمین خوردم

منتظر نباشم که آن راه درست شود، باید مسیرزندگیم را تغییر دهم.

 (وهنوز این درس  زندیگم راخیلی خوب یاد نگرفتم برایم خیلی سخت است خیلی)

hghghghghghghghghghg

وختم کلام

کاش رسم دوستي را ساده تر ... مهربانتر ... آسماني تر کنيم.

کاش در نقاشي ديدارمان ، شوق را ارغواني تر کنيم .

ما همه روزي از اينجا مي رويم

کاش اين پروازÿÿÿ را باور کنيم

کاش اين پروازÿÿÿ را باور کنيم

"به نام خدایی که با یاد او آرام می گیرددلهای نا آرام"

"اول از همه آن چيزي را تقديمت مي کنم

که بزرگان نام آن را سلام نهاده اند"

همیشه من نمیدونم از کجا باید شروع کنم

چه برای گفتن، چه برای نوشتن

شاید بعضی ها هم مثل من  این طوری باشن

همیشه اولش سخته

آره سخته

 خیلی چیز ها توی این دوره زمونه سخت

می دونم توی که این نوشته رو می خونی بهتر از من می دونی

امروز دوست دارم از همه چیز بگم

امیدوارم از  نوشته هام خسته نشین

این گلم تقدیم به شما دوستان گل

babababababababababababa

aاین روزهاb

این روزها  فقط دلتنگم

 دل تنگ کودی ام

دلتنگ یه دوست*

دل تنگ روزهای که  با کوچکترین چیز خوشحال می شدیم

﴿مثل گرفتن یه شکلات از یه نفرتازه سرش دعوا می کردیمJ﴾

این روزها خیلی چیز ها دور من حصاری ایجاد کرده

این روزها خیلی سخته

برام از این حصار عبور کردن

می خوام حصار ها رو خراب کنم

می خوام اونا رو نابود کنم

ùùùùùùùùùùùù

این روزهادوست دارم

  خدا یا

به من آرامشی بدی

که با اون آرامش به یه خواب عمیق و  یه ذهن آروم

به خواب برم

õõõõõõõõõõõõõõõõõõ

دلتنگی آسمون

تا حالا شده دلتنگی آسمونو ببینی

اون حسش کنی

به نظر تو دلتنگی آسمون برای چی؟! برای ما آدمهاست!

 یا برای زمین که داره نگاش میکنه!

یا شایدم برای گنجیشگیÿ که هر چی پرواز می کنه

به اون آسمون نمی رسه!

اینو شنیدی که میگن هر وقت دلت گرفت گریه Lکن...

اما من

 بعضی وقتها نمیتونم ..

چون اشک ها هم برای من................................................

هیچی بی خیال

         *************************            

ZZ گاهی خیلی دور گاهی خیلی نزدیکZZ

 به قول یه از  دوستای وبلاگی

نمیدونم چرا این طوری است اما این طوری است!

گاهی آنقدر حس می کنی به کسی نزدیکی که از کوچکترین تغییر که در حال اون ایجا د

میشه تو هم اون حس می کنی

حس می کنی برای تو هم بوجود اومده

اگه اون ناراحت تو هم ناراحتی

 اینها فقط یه حس

 یه حسی برای کسی که گاهی خیلی دورZZ

 گاهی خیلی نزدیک ZZ

ËËاز  این تکه شعر خوشم می آید ËË

آدمها حقیرن بازیچه تقدیرن

ËËیا این تکیه شعرËË

با غرور بی دلیلت منو آزار نده

به من خسته و بی حوصله هشدار نده

بذار این سکوت سنگین به شکستن نرسه

به خودت

تو بیش از این زحمت اقرار نده

********** 

Ë*{دل تنگ دوستی هستم که چند سال پیش یه حرفی به ما زد

اما من هیچ وقت نتونستم اون حرفش رو  قبول کنم

حالا بعد از این مدت طو لانی به حرف اون رسیدیم

دیدم اره اون درست گفته من اشتباه کرده بودم}

 اینم یه تصویر انتخابی من

سلام

خوبی؟!

می دانی نه نمی دانی ؟!

هیچی بی خیال...

برای تو می نویسم

نوشته آخر

 دختر دیوانه عاشق

 هر بار که می خواستم نوشته آخر را بنویسم  نمی توانستم نوشته آخر را بنویسم

اما حالا دیگر جرات پیدا کردم و آن را نوشتم چه جالب نوشته اول و آخر

 یعنی دو نوشته

دو نوشته ای که ................

حالا بماند ؟!

بی خیال

این  روز ها می آیی و می روی حتی اگر  بدانی من  من ....

این هم بی خیال

کاش این کاش  های این دل کوچک را می دانستی .....

این هم بی خیال

می دونی چی ؟  تمام ای کاش ها ... شاید ها.... همه برای بودن تو نه نبودنت 

خوب انگار تو نبودن  را تر جیح دادی 

ممنونم

 کاش از همون اول تمام  حرف هایت را درست حلاجی کرده بودم

تا الان در این کوچه های بن بست گرفتار نمی شدم

 به هر طرفی می رم همه کوچه ها بن بست است

همه جا

 چشم هایم دیگررمقی برای گریه کردن ندارن

 نه اشکی و نه آهی

 کاش حرف هایت را متوجه می شدم ازهمون اول

 تو از اون اول برای من موندنی نبودیی

تو از همون اول ........

این هم بی خیا ل

این روزها از همه چیز گریزانم

از آدمها  که ....

چقدر من آن روزها

خودم  را برای تو کوچک کردم

چقدر خودم بی ارزش کردم

چقدر غرورم را ...

این را بدان تا حالا اینقدر در برابرآدمهای .....

این هم

هی روزگار !!

و دیگر آن واژه برای من معانی نداره

واژه عشق بی معانست

بی معنا

این را بدان تو........

هیچی بی خیال

می دانی این بی خیال ها

می خواهم خیالات شود

 برای ذهن کوچکم

در گذشت پرشتاب لحظه ها

چشمهای تودر سکوتی محض

گرد من دیوار می سازد

می گریزم از بی راه های زندگی

می گریزم...

در مه رنگین صبح سرد زمستان

می گریزم...

و کلام آخر

             دست بزن

                      در جشن مرگ

                                        من شرکت کن

                                                               دختر دیوانه عاشق

این نوشته دوست گلم دختر دیوانه عاشق است

به چه می نگری؟ ای ماهی  پولک طلا!

به آدم های آزاد بیرون این تنگ می نگری؟!  زندگی تو کوچک نفس گیر است ؟

 به دنیای ما  می نگری ؟!

به آدم های حیران  سر گردان !

 یا به آ دمهای ....؟!

حالا بماند

به من بگو به چه می نگری ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چشم هایت منتظر چیست ؟!

منتظر کسی  که حواسس نباشد  با دستش دنیا ی کوچک تو را ویران و  تو را از بین برد !!!

تو به این چه می گویی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ای ماهی پولک طلا  

من از گفتن خسته ام  اینبار تو بگو  

می خواهم که بشنوم...

...... .....

..........   ..........

به نام اوکه یادش مرحم زخماهاست و ذکرش شفای درد هاست

بی مقدمه می رم  سر اصل  مطلب

من می دانم،  تو هم می دانی،  همه می دانند...

روزگار سختي است

آدما یخ

حقایق ها تلخ

جوي هاي روان تنگ اند

و درختان قطور ضعيف !

دل خوشی ها کم

و رویاها بی پایان

و انسانها  در میان خرابه های که زندگی  می کنند  نامش را عشق می گذارند

همه می دانند روزگار عجيبي است !

و این چنین هر روز برای بالا رفتن

همدیگر را پله می کند

و من به دور از هياهوي آدمك هاي دل خوش ... همچنان در خود فرو مي روم.

 و هر چه در میانشان بیشتر  بروی  بیشتر با آنها باشی  از آن ها دورتر  و غریبه تر  می شوی

آري ...

اما من هنوز هم همان كودك ...

و همچنان در انتظار،

در انتظار ظهور باغي از جنس اقاقي

كه مرا از خود و خويشتن ها برهاند

آری خدا در همین نزدیکی هاست

من اينجا تنها!

تنها نه  چون تو را دارم ای خدا

الهی

من به قدر تو نادانم ، وسزای تو ناتوانم !

در بیچارگی  خود  سرگردانم

و روز  به روز  در زیانم

چون منی  بود؟  چنانم !

واز نگرستین در تاریکی  به فغانم!

چشم به روز دارم که تو مانی و من نمانم !

چون من کیست  گر آن روز بینم ؟

وربینم  به جان فدا ،آنم؟

به به ببين کي اينجاست.  خودت آمدی ، خيلي خوش آومدي، صفا آوردی

 به کلبه  کوچک غم دنیا رو نخور

 شرمنده کردي به خدا! چرا زحمت کشيدي راضي به زحمت نبودم، گل رز آوردی دست درد نکنه، از گلهای رز قشنگتون سلام احوال پرسی جدید

خوب،  من   ،حالم بد نیست ، می گذرو نیم روزها رو به شب و شب هارو به روز قانون زندگی  یه خورده صبح که از خواب بلندی میشی می خواهی بری بیرون نگاه کن!به اطرافت یه کمی بیشتر دقت کن ؟ چه می بینی ؟می بینی همه دارن  تلاش می کنن تا زندگی رو بچرخونن  صدای آواز پرندها ور می شنوی ؟ اون طرف نگاه کن روی سیم  برق  کلاغ داره قار قار می کنه ؟ میگه بیدار شین خبرای براتون دارم ؟ وایییییییییییییییییی  خدای من!  نکنه خبری بدی باشه . توی دلت

یه دفعه یه صدای رو حس می کنی ! گوش کن !    

 بسم الله الرحمن الرحیم و به خدا توکل می کنی و پات رو از خونه می ذاری بیرون

اگه اون  طرف  خیابانون یکی رو می بینی بی هدف هست و پاهاشو روی زمین می کشه اونم داره زندگییش می چرخه  اما خودش متوجه نیست یعنی اینقدر در افکارات خودش غرق شده که  دوست نداره چرخش رو زگاررو ببینه از این آدما دقت کنی  می بینی یکش ؟ هیچی بی خیال  راستی اصلا قرار نیست اینجا حرفی زده بشه که بوی غم می ده  

 بار ها و بارها دلم گرفته بود خواستم بنویسم

 می گفتم نه بذار همین  یه جا باشه که بوی غم نمی ده

 نمی دونم چقدر موفق شدم    طی این 1 سال

امیدوارم

هر کجا که باشین  خوب  خوش سلامت باشین

 تندی گل رز بذار برو

اه ناراحت شدی  ؟! نه نرو

 اگه رفتی زود برگردیا

 باشه

منتظر گل رز هاتون هستم

دیروز تو بودی و عشقت بود و عاشقی

امروز من موندم و عشقم و دل واپسی

دیروز بهار بود و همه جا گلهای رنگی

امروز هست بین ما فقط یه دیوار سنگی

مونده ازت تواین روزها یه قاب عکس رنگی

می شه از موندن و نرفتنت واسم قصه بگی

دیروزدستامون تودست هم چشامون توچشم هم

حالادستامون بی دست شده نیستیم دیگه کنارهم

تواین روزها شنیدن صدات واسم یه آرزو شده

اشک ریختن واسه سبزچشات کارهرروزم شده

بی خیال.توهم منو دوست نداری تواین روزها

خواستی بروخواستی بمون.چقدرسرداین هوا

دیروز تمام هستی و زندگیم عشق تو بود

رفتی دیگه.چراآخه؟ این رسم عاشقی نبود

به من بگو از دست تو چی کارکنم؟؟

!!مگه می شه عشق تو من فراموش بکنم

می خوام یه قول بدم که تاآخر این زندگی

تنها یار دل اسیر من تویی. ای موندنی

اما نفرین به سفر که با خود تورو برد

لعنت به این جاده که توروبه بیراهه سپرد

چی می شدسفرنبود جاده واین بیراهه نبود

اگه راهی بود راه من راه تووعشق تو بود

حالا دیروز گذشته وامروز از راه رسیده

عشق من رفته و وقت مرگ من فرا رسیده

سلامی چو سیمین رخ آفتاب

یاری فرو زنده چون ماهتاب

این شعر رو یادتون اولین پستم بود

در  يکشنبه 4 ارديبهشت1384ساعت 16

خیلی خوشحالم 1 سال گذشت

وبلاگم 1 ساله شد

از تک تک دوستان ممنون  چه اونایی که تازه آومدن چه دوستان قدیمی

اول از همه باید از شکوفه یاس و طلوع  تشکر کنم

در تغییرات وبلاگم

مخلصتونیم

بعد هم  از ترنم

و کرجی ها

ترانه بارانی

و نگاه نو

که دوست عریزم نگاه نو  وبلاگشون رو بستن و رفتن بدون خدا حافظی

من که نوشته هاشودوست داشتم

امیدوارم هر جا که باشه موفق وسر بلند باشه

و همچنین از بانوی ماه و آب

و مهر

و دوستانی که تازه آمدن معصوم ، فرشته کوچولو، شب نیلو فری و نگار و تیکه سنگ

ممنون که متن  های من رو می خونین

خواستم رو ز ۴ اردیبهشت بگذاریم با مشکلی که پیش امد دور  شد و سر موقع نتونستم بگذارم

و در آخر

الهي اگرميخواهي مرا درآتش جهنمت بسوزاني

بسوزان ولي به خودت سوگند در آن آتش سوزان فرياد برخواهم آورد:

كه من بنده توام واين بالاترين افتخار من است

دیدار با سالمندان

در روز چهار شنبه ساعت 4:30 بعداظهر با چند تا از دوستان وبلاگ نویس بو شهری

به دیدار چشم های منتظر رفتم

نمی دانم چه بگویم

 توی چشم های هر کدامش یک چیز خاصی بود    

            انتـــظار

برای چند لحظه که در در کنار یکی از چشم های منتظر ایستاده بودیم خوب نگاه کردم 

 آن چین های صورت آن دستهای پیر چروک شده چند کلام بیشتر حرف نزد

  فقط چند کلام

 بقیه صحبتش را در  سکوتی مبهم و با آن چشم های انتظارش

گفت :...............................

که برای من خیلی سنگین بود  خیلی

چه بگویم

حتی توی خند هایشان احساس می کردی که خنده آنها خنده ی تلخیست

 خنده تلخ

حتی

حتی در صدای آواز شان بوی غم را به خوبی احساس می کردی

آنجا

غم و

انتظار را

حس می کردی

از زبان ني کم گو قصه ي جدايي را همصدا بخوان با من شعر آشنايي را

در هواي باراني شوق دم زدن دارم در گلوي من بشکن بغض بي صدايي را

يک جهان سخن داري در نگاه خاموشت در تو مي توان ديدصبح روشنايي را

ر

گوش کن به صدای سکوتم با لبانی بسته و کوله باری از حرف، تنها بشو، سخن از مرگ ، سکوت

 لحظه هاست، از چه فرار می کنی  مهربان من؟ از صدای نالان این  دل، دل تنگ ؟ یا از سکوت لحظه های  این شب تار،  نهراس ....... من اینجا  کنار تو هستم  و مانم  ای خیال شیرین  من  به من بنگر... که ماه  شبای تار تو  چه آرام  از پس  پرده ی نازک ابر دارد  خود نمایی می کند  تو هم بمان  اینجا  و نگذار  برای لحظه ی فراموشت کنم  که تو همان  حباب  رویای منی

تر سم از اینکه انعکاس نور ماه حباب لغزان  مرا پاره کند  و دیگر نتوانم  تو را از پس لحظه های عشق اینگونه تما شا کنم ! بیا با هم بخندیم  در این فرصت کمیاب! تا اگر برای لمس کردنش دیرجنبیدیم  خط کمرنگ لبخند  مانده باشد بر لبمانمان  به یاد گار ! چه فرصت غنیمتی ! هر گز رویای ندیده بودنت  زیبای من ! آه ! انگار داشت فراموشم می شد  که تو تنها یک رو یای درون  لحظه های حبابی من !کاش بچه بازیگوشی اینجا بود  و با شیطنت هایش ، لحظه هایم را حباب  باران  می کرد !

و اما افسوس کسی نیست در این اتاق تنهایی من، جز من و خیال تو ...................

از طرف یه تیکه ابر

چقدر روزهای خوش بود اما افسوس  ...........

 سلام صد سلام دوستان گلم  خوب  هستین ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟انشالله خوب باشید

 اگر هم خوب نیستید  به امید خدا حالتون خوب بشه

 خوب

 چی بگم ؟؟؟؟؟؟؟؟

 حال من رو می خواهین بپرسین  ؟ بد نیستم ،خدارو شکر می گذره

 راستی مطلب های وبلاگم داره کم کم بوی غم می گیره چی کار کینم  ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

قرار نیست ایجا کسی غمگین  بیاد  و غمگینم   بره باید از مطلب های من شاد بشه بعدش بره

 مگه نه

اره جون خودم  ! نه اینکه مطلب هام خیلی شاد ! این انتظارم داشته باشم

 آخه خودم یه مدت بود واقعا ( غم دنیارو می خوردم )دیگه دیگه

 باید رو حیه وبلاگم شاد کنم 

 در خواست کمک از دلهای شاد

کسی هست یا نه؟؟؟؟  ای بابا حالا همه مگن ما خودمون  گرفتاریم

  جون من!!!  چند لحظه بی خیال غم دنیا شو بی خیال حرف مردم بی خیال زخم زبوناشون ، چشماتو ببند  فقط به آسمون آبی به دریای آروم بعدش خودت بهتر می دونی، فکرت پیش کی میره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ پیش اونی که این روآفریده تا ما باهاش آرامش  پیدا کنیم .وای خدای من!! چه کلمه زیبایی/آرامش

حالا  یه آرزوبه اندازه دل مورچه ،آره مورچه!! درست مورچه خیلی کوچک، اما دلش خیلی بزرگ  شاید بیشتر ما

 حالا چشماتو باز کن

 امیدوارم آرزوت برآورده بشه

به امید آن روز

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

 آره بازم منم همون  دیونه همیشگی

 فدایی مهربونی هات چی می کنی  با سرنوشت

دلم واست تنگ شده بود ،این نامه رو واسه ا ت نوشت

 حال منو اگه بخواهی  رنگ گلایی قالی

جای نگاهت بد جوری، توی صحن چشمامم خالی

 ابرها همه پیش منن، اینجا هوا پر غم

 از غصه هام هر چی بگم، جون خودت بازم کم

 دیشب دلم گرفته بود،  رفتم کنار آسمون

  فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدای تو نمی دونی بی تو چه دردی کشیدم

 حقیقت واسه ات بگم ،به آخر خط رسیدم

رفتی ،من تنها شدم با غصه های زندگی

   قسمت تو سفر شده قسمت من آوراگی

نمی دونی  چقدر دلم برات  تنگ،  برای دیدنت

برای مهربونی هات ، نوازشه هات، بوسیدنت

به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهت

 یه قلب تنها کبود،  هلاک یه نگاهت

 من می دونم

من می دونم  عشق من از یادت میره

بعدش خبر میدین بیا که داره دوستت میمیره

روزهات بلند یا کوتاه، دوست شدی اونجا با کسی

 بیشتر از این  منو نذار ،توی غصه دلوا پسی

 یه وقت منو گم نکنی ، توی  دود اون شهر غریب

 یک سرزمین غربت  با صد  نیرنگ فریب

   فدای  تو، یه وقت شبای  بی خوابی ، خسته ات نکنه

 غم  غریبی عزیزم، سرد شکسته ات نکنه

 چادر شب لطیفتواز روت  شبا پس نزنی

تنگ بلور آبتو، نا غافل نشکنی

 اگه واسه ات زحمتی نیست ، بر سر عهدمون بمون

 من تو رو سپردمت  دست خدای مهربون

 راستی دیروز بارون آمد ، من خیالت تر شدیم 

رفتیم توی قلب آسمون ، با ابرها همسفر شدیم

از وقتی  رفتی آسمون پر از کبوتر 

زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتر

غصه نخور ،تا تو  بیایی، حال منم این جوری

سرفه های مکرم مال هوای دوری

 گلدون شمعدونیمونم عجیب واست دلوا پسه

مثل بچه ی که بار اول می ره مدرسه

 تو از خودت برام بگو  بدون من خوش می گذره

 دلت می خواد من می آومدم یا تنها رفتی بهتر

 از وقتی که رفتی توی چشمای فقط  کاسه خون

 یه چشمیم به در، یه چشمیم به آسمون

 یادت میاد گریه هام ریختم  کنار پنجره

 داد کشیدم نامه بده

 یادت نره

 یاد می یاد خندی گفتی  حالا بذار برم

 توی رفتی من  تا حالا  کنار در منتظرم

 امروز دیدم  دیگه داری منو  فراموش می کنی

 فانوس آرزو هامون داری خاموش می کنی

گفتم واسه ات نامه بدم نگی  عجب ! چه بی وفاست

 با اینکه خوب می دونم جواب نامه با خداست

 عکسای نازنینتو با چند گل کنارم  یه بغض کهنه  در انتظارم

 تنها دلیل زندگی  به یه غمی دوستت دارم

 داغ دلم تازه میشه وقتی اسمتو می آرم

 وقتی نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر 

مگه نگفتم چشماتو از چشمام نگیر

 حرف منو به دل نگیر  همه اش مال غریبی

 تو رفتی من غریب شدم  چه دنیای عجیبی

 زودتر بیا  بدون تو  اینجا واسم جهنم 

دیوار خونه مون  پر از سایه غصه ،غم

 تحملی که دادی دیگه داره تموم میشه

 مگه نگفتی همه جا مال منی تا همیشه

 دلم  واسه ات  شور می زنه،  ای دل بی خبر نذار

 تور خدا

 با خوبی هات روی هیچ دلی اسر نذار

 فکر نکنی از راه درو دارم سفارش می کنیم

 به جون تو یه  قدری دارم  خواهش می کنم

 اگه بخوام برا ت بگم  شاید بشه صد تا کتاب

  که هر صفحه اش چند تا درد چند تا عذاب

 مگم شبا ستاره تا می تونه دعا کنن

 نورشون رو بدرقه پاکی خنده هات کنن

یه شب توی پاییز غمت  سر به سر دل می زاره

 ای ول همونی که بیشتر از همه  دوست داره

مریم عزیرم تولد مبارک

  امیدوارم همیشه شاهد طلوع زندگی ات بازشم

 نه غرو بش 

هر جا که باشی  سر بلند،  سر افراز  ،موفق  

 تو را به آن خدایی می سپارم که  سپارنده من و خاطرات توست .

 خدایا این گل زیبا را  در پناه خود نگه دار

 امین  یا رب العالمین

 به امید موفقیت تو گل دوستی

هی رو زگار ؟!

نظرتون راجع به این کلمه چی؟

http://d93.k12.id.us/~tech/smile.html

 سلام به دوستان گل 

 شرمنده یه مدت نبودم اما سعی می کنم جبران کنم  یادتون نرفته که حتما می گین چی رو (غم دنیا رو نخور )

خوب به عرضتون برسون قبلا گفتم دوباره هم میگم آیا تا به حال نامه ای یا نامه های  پست نشده ای دارین

 (به دوستون ،به کسای که اصلا ازشون خبری نیست یابه عزیتون یا به امام زمان ،خداوند ) 

اگه دارین به ایمیل من بفرستید ممنون می شم

 وصلام ختم کلام