غم دنیا رو نخور

shidai — Sun, 13 Dec 2009 09:34:18 GMT

سلام

نمی دونم چی بنویسم ؟!

روزهای رنگارنگ پاییزم داره تموم میشه

فصل سوم ۸۸

پ ن :

همه ی اپ های دنیا که نباید طولانی باشن..

می تونن فقط چند تا نقطه باشن...

مثه پست قبل....

...........................:(((

+ هوم؟!!!!!!!!

"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

...

shidai — Tue, 17 Nov 2009 07:56:18 GMT

د ر ی ا

shidai — Mon, 16 Nov 2009 09:42:18 GMT

ویرایش شده در ۲۲آذر

این مطلب پاک شد چون از اون وبلاگی که کپی کرده بودم

گفت با ذکر نام بنویس

منم پاکش کردم

گفتم شاید دوست نداشته باشه در وبلاگ من مطلباش نوشته بشود

نا گفته1 :..........................................................................

ناگفته2:چه میشود کرد؟باید زندگی کرد ، چه اهمیت دارد که سالهای عمرت دارد میگذرد!

shidai — Thu, 05 Nov 2009 05:44:18 GMT

دیروز بود, توی ایوان دلم نشسته بودم و روزها را ورق میزدم.

دنبال چه می گشتم ؟؟! نمی دانم! شاید دنبال خودم!

انگار خودم را لا به لای این روز ها گم کرده ام!

میان گیر و دار همین افکار بود که غروب آمد.

آمده بود سری به ما بزند و برود .

سراغ روز را از من می گرفت , مثل همیشه مغرب را نشانش دادم و گفتم:

(( از آن طرف رفت , تند تر بروی به او می رسی!))

رفت ! باز هم غروبی از خانه ی ما گذشت ! همچون آهویی چالاک و خرامان بام های شهر را در نوردید و رفت!

گویی شب دنبالش کرده بود.( مثل بازی بچه ها!)

آن روز ها !

سهم ما از دریای فرصت , صدف های بهانه بود و گوش ماهی های انتظار!!

آری انتظار! برای پیدا کردن بهترین بهانه ی شروع !!!

صبح که می شد

به ساحل فرصت می رفتیم......بهانه و انتظار جمع می کردیم تا شب از میان آنها بهترین را انتخاب کنیم!!!

بهترین !بهترین !بهترین !...........................

آنقدر از این بهترین ها جمع کردیم که صندوقچه هامان رنگارنگ و لبریز شد واین برامان عادتی ماندگار!!

آن شب :

با جیب هایی لبریز از بهانه های قشنگ , خسته و خوشحال , از ساحل فرصت آ مدیم , توی همین ایوان!

در صندوقچه هایمان را باز کردیم تا مثل همیشه بهانه انبار کنیم که...................

بهانه ها بیرون ریختند!!!!!!!!!!!

دیگر جایی برای بهترن های جدید نبود!! ...................

دیگرانتظارها به پا یان رسیده بود!!!

تازه آن موقع بود که فهمیدیم آن همه بهانه و انتظار , برای شروع نکردن بود! نه برای شروع!!

کاش همیشه جیب هامان سوراخ بود!

کاش به جای این همه صدف و گوش ماهی جرعه ای فرصت برمی داشتیم! …………..

و دقایقی شنا می کردیم و خیس می شدیم از فرصت!

{ جیب هایتان سوارخ{صندوقچه هایتان بی بهانه و انتظار باد!

کپی برابر اصل

ویرایش شده در ۲۲ آذر

این یه نوشته کپی بود که منویادی یکی از دوست مجازی که هیچ وقت = نوشت های وبلاگ منو نخوند

ناگفته : آفتاب به گیاهی حرارات میدهدکه سرازخاک بیرون آورده باشد.

shidai — Mon, 02 Nov 2009 07:21:18 GMT

چه خوب بود همسایه دیوار به دیوار بودن تو

۵ شنبه . جمعه

shidai — Tue, 27 Oct 2009 08:53:18 GMT

هیچ

shidai — Mon, 26 Oct 2009 07:07:18 GMT

الان اول صبح من است ساعت9:35 هیچ میلی به خوردن صبحونه ندارم . حالم خو به . ملالی نیست جز دوری خودم .الان دوباره وبگردی خیلی وقت قید چت زدم .

تمام add listپاک کردم.

تمام آرشیو چت پاک کردم از سال82-88

7 id هیچ کدومش به پای ادی ای ول نمیاد

دیروز برگشتم تمام وبلاگم رو دوباره از اول خوندم به صورتdvd. کمی لبخند .کمی سکوت . می خواستم بعضی هاشو پاک کنم اما گفتم نه بذار یاد گاری بمونه.

5 تا وبلاگ83 -88 هیچ کدومش به پای غم دنیا رو نخور نمی رسه

هیچ دوره کار توی اداره ##### و به مدت چند ماهی اونجا کار کردن، لذت بخش بود. مهندسی بوداکارمون از ساعت 9 -1۳( 2-9-85)

هیچ زمانی توی دانشگاه مثل روز اول نبود یک مهر 85 ساعت.15:30

هیچ لحظه ی خنده دار تر از این نبود از بین 101 نفرفقط4 نفر قبول شدن درس &&&&اونم با اسم فامیل

(همه رفتن اعتراض به استاد الا من چون می دونستم نمره ها میره روی نمودار و قبول میشم.قیافه ها دیدنی بود. )

هیچ صبح به دل انگیری، رفتن به حرم نبود(اسفند 86.دمشق)

هیچ ساعتهای بدترین روز آخر دانشگاه نبود همه خوشحال اما من نه .(برای تلاش کم)

هیچ لحظه سخت تر از امتحان جامع نبود .

هیچ لحظه ای به این اندازه از بیکاری خوشم نیموده بود (برای مرور خاطرات)

Off line

ماه به من گفت اگر دوستت به تو پیامی نمی دهد چرا ترکش نمی کنی ؟ به ماه نگاهی کردم و گفتم آیا آسمان تو را ترک می کند زمانی که نمی درخشی ؟

ساعت:10:10

ناگفته : آخر هفته مبارکی داشته باشین

متن های گذشته های وبلاگم(اون قدیم ندیما)

حرف های خودمونی

یک :

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه... مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... ‌آفتابي شه. ..!!! کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده!

دو:

هميشه سعي كن مثل پالاز موكت باشي شخصيت ات كوبيده نشه و همواره رنگ خودت رو حفظ كني!

ویرایش شده در ۲۲ آذر

این فقط برای خنده بود

سه:

&&&&&&&&&&&&&&&&&&

وقتی دلت گرفت

وقتی که دلتنگ شدی

وقتی که دیدی هیچ کس نیست که باورت کنه

وقتی فهمیدی کسی نیست به حرفات و درد دلات گوش بده

برو کنار پنجره پنجره رو باز کن

یه نگاه به اسمون بنداز

فرقی نداره صبح باشه یا شب

افتابی باشه یا ابری فقط بهش نگاه کن..

نا خوداگاه احساس ارامش وجودت را تسخیر می کنه..

حس می کنی تا اوج ابرا میری

کنار مهربونی که هر چقدر هم پیشش بمونی راضی نمی شی ازش دل بکنی..

اون موقع می فهمی که اونقدر تنها نیستی

چون یکی هست که همیشه با توست..

اگر اشکات جاری شد بی خیال، بذار ببارن..

اونموقع هست که به ارامش واقعی رسیدی..

و برای مقابله با مشکلات محکم تر شده ای

و حالا با توکل بیشتر به خدای بزرگ و دوست داشتنی می تونی

بقیه راهتو ادامه بدهی

سعی کن نه تنها وقتی دلتنگی بلکه همیشه

حتی اگه یه ذره هم شده به سراغش بری و باهاش درد دل کنی

و یادت باشه هیچوقت پیوند چشاتو با اسمون قطع نکنی

"الا بذکرالله تطمئین القلوب"

&&&&&&&&&&&&&&

یادمان باشد اگر سکوت کنیم

زندگی جای ما حرف میزند

برداشت آزاد

shidai — Sat, 24 Oct 2009 06:13:18 GMT

سلام

طولاني بود غيبتم رو ميگم

اما اومدم و تونستم بازم بنويسم

بلاگت رو آپ نمی کنی ؟ کی می خوای بلاگت رو آپ کنی ؟ خیلی وقته بلاگت رو آپ نکردیا! پس چی شد این بلاگ؟! جمله ای که هر دفه می شنیدم یه جور……!

فکر می کردم چرا ؟ چرا نمی تونم و چرا دستم نمیره به نوشتن !

*~~*~~*~~ آمدم اما سکوت دست حوصله ام را ربوده بود *~~*~~*~~

__ توی این سه ماه اتفاق های افتاد، می تونست هم نیوفته اما افتاد

اگرچه چشمهايم دروغگو نيست
اما از اين حنجره خسته
هزاران بار فرياد زدم
اَنگ عاشقي به من نمي چسبد

---- باورکنید سخت میگذره وقتی دور چند تا چیز رو که اصلا به تو ربطی نداره خط می کشی!

اما چه میشه کرد که نمیشه گذشت بی تفاوت !

مثل یه تیکه سنگ

که سیلی خور پای رهگذر است ٫

میشه خیلی چیزا رو دید

و تکون نخورد ...

این وحشتناک ترین نوع بودنه !

*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~

""اگه می دونستی حرفایی که می زنی یه جایی ثبت میشه و بین عده ی زیادی آدم دوباره تکرار میشه، خیلیاشون دیگه به زبون نمی آوردی!""

شاید با خوندنش به مدت چند ساعتی روی حرف زدنم دقیق شدم، ولی بعدش دیگه کاری به کار کلمه هایی که به زبون می آوردم نداشتم،

خوب عادت چند ساله رو ترک کردن سخته!

نوشتن!

جایی خوندم: نویسنده ها سه گروهن، گروه اول کسایین که بی اندیشه می نویسن و یادبود و کپی از کتاب بقیه محتوای نوشتشونه!

گروه دوم اونایی که در حین نوشتن می اندیشن، عده ی این دو گروه خیلی زیاده،

برخلاف گروه سوم که قبل از نوشتن کلی فکر می کنن و چقدر کمن این گروه!

...

نمی دونم با نوشته های بی مقدارم و حرفای بی ارزشی که زدم تا چه اندازه عمرتون و هدر دادم،

اما از حالا به بعد حداقل کاری که می کنم

اینه که کمی بیشتر راجع به چیزی که قراره بنویسم یا بگم فکر می کنم!

برچسب: آدما همیشه در حسرت نداشته هان، هیچ وقت نمی تونن خوبیای داشته هاشون و به چشم ببینن!

هیچ وقت ارزش چیزی که در دسترسشونه و نعمتی که خدا بهشون داده رو نمی دونن!

همیشه عادت دارن حتی اگه توی بهترین موقعیتم که هستن چیزی واسه غبطه خوردن پیدا کنن

اگه یه لحظه به زندگیمون دقت کنیم، می بینیم چه قدر چیزا توی زندگیمون قبلا واسمون آرزو بوده و حالا که داریمشون

کوچکترین اهمیتی برامون ندارن!

کاش یاد می گرفتیم فقط چند لحظه به داشته هامونم توجه کنیم

(کپی برابر اصل)

*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~

+++ شايد بار اول سخت،خوب ،ترسناك و... باشد ولي بعد عادي مي شود.

يك قاتل به كشتن عادت مي كند.

يك دزد به دزديدن عادت مي كند.

يك كارمند به كارش عادت مي كند.

يك روزنامه نگار به نوشتن عادت مي كند.

يك داغ دار به نبودن عزيزش عادت مي كند.

هر چيز مرتبط با زندگي بعد از چند بار تكرار يا بعد از گذشت زمان عادي مي شود.

عادت كردن زياد هم بد نيست.آدمي را آرام مي كند.

ولي زندگي با عادت "زنده بودن "است نه "زندگي".

سهراب سپهري در منظومه ي مسافر ش مي گويد:

غبار عادت، پيوسته در مسير تماشاست.

هميشه با نفس تازه راه بايد رفت

و فوت بايد كرد

كه پاك پاك شود صورت طلايي مرگ.

*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~*~~~*~~*~~*~~*~~*~~*~

نا گفته ها

نا گفته1: " دوستی برتر" ... و " دشمنی بد تر" از خود ندارم !

نا گفته2: نگاهمان "در بست" ... در خدمت "درهای بسته" است !

ناگفته 3:rozhay sakht gamhay ayandeh ra ostvartar mikonad

...

shidai — Mon, 12 Oct 2009 02:18:18 GMT

سلام

به مبهم ترین لحظه ی زندگی من خوش آمدید . " به سکوت ... "

به زودی خواهم نوشت

جهانی باش و جهانی فکر کن !

shidai — Mon, 29 Jun 2009 05:59:14 GMT

جهانی باش و جهانی فکر کن !
رازِ جهانی شدن، گذشتن از روزمرِّگیهاست .
گذشتن از بیهوده ها و چیزهای بی ارزش است و اندیشیدن به افقهای تازه .
رازِ جهانی شدن دراین است که تو دنیایت را بزرگتر کنی ...
وسعتِ دید چشمهایت را وسیع تر کنی ...
از هویتِ ناچیز وقالب تنگ وجودِ اکنونت، به هویتی برسی با ظرفیتِ پذیرشِ بالا!
ظرفیتِ تو بیش از این چیزی است که تا کنون بوده ...
فراتر از چشم و هم چشمی و حسادت و کینه توزی !
ظرفیتت را بالا ببر !
از مرزِ تنگ نظری ها عبور کن !
سعی کن خودت را از شرِّ محدودیتهایی که باعث خشم و ناراحتی در تو می شود، خلاص كني .
جهانی شدن یعنی که تو، انسانی هستی فراتر از شغل و مقامت .
فراتر از آدرسِ خانه و میزان ِ دارایی هایت .
دنیا به خانه ی تو و همسایه ی دیوار به دیوارت خلاصه نمیشود .
دنیا بزرگتر و فراتر از این است که تا کنون می اندیشیدی .
جهانی شدن را آغاز کن تا از پوچ نگری ها رها شوی !
جهانی شدن یعنی که تو تنها نیستی .
یعنی که تو به جهانِ هستی ، متصلی !
یعنی سلولهای بدن تو با همه ی جهان در ارتباط است !
به ستاره ها نگاه کن و جهانی شدن را تجربه کن !
بزرگ بیندیش !
بگذار تا افکارت رشد کند .
اجازه نده انسانهای حقیر و ناچیز تو را به سوی خشم بکشانند ، نا چیزها را رها کن و بزرگ شو .
جهانی شو !
آنگاه دیگر از غیبت و بد گویی لذت نمی بری !
هرگز حسادت نمی کنی ، هیچگاه کینه ای به دل نمیگری !
هیچگاه در زندگی خصوصی مردم تجسس نمی کنی !
جهانی شو ! تا برای یک لقمه نان ِ بیشتر، سر کسی کلاه نگذاری !
جهانی شو ! تا بدون هیچ چشم داشتی به همه ی موجودات زنده کمک کنی !
جهانی شو ! تا از یک بُعدی بودن خارج شوی !

پ ن :فکر کن تا احساس بهتر داشته باشی